عید محمد  کنج دیوار  زانو زده بود و روی خاک خط و نشون می کشید . روی خاک داغ،  پر بود از خطوط کج و راست که  یک طرف نقشه خاکی عید محمد ایستاده بود و طرف دیگه  بلند آقای تنومند که پهنای هیکلش همه جای نقشه رو پر کرده بود . عید محمد  ،عمری به بلندی پنجاه زمستون نور چشمهاش رو گذاشته بود توپرز  نخ های کرکی که برا الاغ های بلند آقا  پالان دوزی میکرد . با دستش نقشه خاکی رو به هم زد، نمیدونست چرا این همه دلتنگی اومده سراغش ، انگار دستای گوشتالوو پهن بلند آقا به گلوش فشار می آورد واحساس خفگی میکرد .

 خیال عید محمد به همه جا می رفت ، به یاد نوکریش می افتاد ، که چطوری جونیش رو گذاشته بود لای جرز دیوارهای انباری کاهگلی بلند آقای از خدا بی خبر . تفی انداخت به وسط معر که  خاکی و سرش رو چند بار محکم کوبید به دیوار پشت سرش  و چشاش رو بست ، تو خاطر شکستش دوباره گذشته رو تو ذهنش مرور کرد و خودش رو دید که از آمدن آفتاب  پاشنه در خونه رو می چرخوند  و می رفت تو دخمه نمور و تاریک انباری بلند آقا و همه  هوش و حواسش رو می داد به نخ های کرکی که از هم جدا نشه و کاه تو تار و پودش گیر نکنه . خوب یاد گرفته بود چطور  با نخ های سیاه هشتی و هفتی رو کتون سفید بدوزه . تنها خوشی او در انبار و کوه نخ ها ، گفتگوی دیوانه وار او بود با اون همه اجسام بی احساس که بی اختیار گمان میبرد ساکنین بی جان انبار هم جزوی از آدمها  هستند و بخشی از زندگی او، و عجیب الفت و انسی میان او و نخ ها بود که باهم از تلخی روزگار گپ می زند و زمانی به خود می آمد که پا سی از شب گذشته و باید به خانه بازگردد ، خانه ای که تنها یی برایش  آغوش باز می کرد.

عید محمد دیگه دیر شده ، بیا و برو کنار اربابت کمر بشکن و طلب بخشش کن ، سیر کردن شکم تو این دوره کار آسونی نیست ، تو که بیشتر عمرت رو قواله انبار بلند آقا کردی بیا و این چند تار موت رو هم حواله کن . ...

نه ، دیگه تاب تحمل نگاه بلند آقا رو ندارم ، دیگه نمی خوام صدای نخراشیده تو گلوی بلند آقا رو بشنوم ، دیگه از خودم بدم میاد که فحش و ناسزا بشنوم و تو سکوت گریه کنم ...  عید محمد دست به زانوانش گذاشت ، تن نحیفش رو سر پا نگه داشت ، قدش از دیوار پشتی بالا زد و آفتاب گرم رو صورتش نشست . چند قدم برداشت ، اولین بار بود که قدم به اختیار خود ش بر می داشت ، به اطراف نگاهی کرد ، تا بحال اینطور نگاه نکرده بود ، انگار زادگاهش رو اول باره که می بینه . دستش رو سایه بون کرد که خوب ببینه ، اون حالا خوب می دید ، زیر لب با خودش زمزمه کرد ،  مغزش فرمان داد ، دست برد به پهلوش ، چاقو رو لمس کرد ، همون چاقوی تیزی که صدها نخ کرکی رو به اشاره ای پاره میکرد ، به برق چاقو که تو آفتاب می درخشید ، خیره شد ، مغز فرمان به حرکت داد ، عید محمد قدم برداشت ، اول بار بود که قدم غیر از انبار کج می کرد ، از سایه بلند دیوار گذشت ، کوبه در رو کوبید . گماشته در باز کرد که  با دیدن عید محمد نوکر ، راه نشون داد  ، عید محمد نزد یک اتاق ارباب رسید ، با پشت انگشت چند ضربه زد ، صدای بلند آقا شنیده شد که اجازه ورود داد ، عید محمد نخواست چشم به چشم ارباب بدوزد که مبادا باز ازتصمیم خود صرف نظر کند ، یک راست رفت طرف بلند آقا و هیچ نفهمید برای بدست آوردن سهمش ازعدالت چگونه قربانی شده است .  . گلوله داغ بود و گرم مثل همان روز آفتابی که خودرا به سایه دیوار رسانده بود .

                                     هفت هفته با هفت نمایش

             واحدهنرهای نمایشی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان

             شما لی در راستای اهداف فرهنگی و هنری خود و برای حمایت

             وتقویت گروه های نمایشی استان برای اولین دوره طرح هفت

             هفته با هفت نمایش را با شعار تئاتر برای همه  در سطح استا ن

             برگزار می نماید که از میان آثار ارسا لی به دبیرخانه هفت متن

             نمایشی  ذیل انتخاب و پس از بازبینی مطابق جدول  ذیل به اجرای

            عموم خواهد رسید .

               ضمنا پس از اجرای کلیه آثار نمایشی و بررسی کارشناسان ،

                         یک نمایش جهت اجرا در کلیه شهرستانهای

                                     استان منتخب خواهد گردید .

                                                 از نمایش I love you

 انتر : / با سوسک / دیدی از عشق اون خبری شد ، اما ازعشق من نه ، از عشق همه یه خبری میاد جز  عشق من ، آخه چرا تو با من سر نا سازگاری برداشتی خدا ، اینه جواب اون همه مرگ ، من دیگه جایی رو نمی بینم که برم سراغش ، این چه عشقیه که تو دل من انداختی ، بهش موج میدی ، دلم رو سوار هر موجی می کنی و می بریش پی هر ساحلی ، این عشقه یا خیال عشق ، تو بهش چیزی بگو ،/با سوسک / توبا منی یا با دیگرون ، نون وآ بت رو من میدم برا دیگرون شیرین زبونی میکنی ، چرا تو یه کلوم با خدا حرف نمیزنی و گله منو بهش نمی رسونی ، اه که تو همش خوابی ، به من که می رسه خوابت می گیره ،این همه نامه ، دریغ از یک جواب ، کاش فقط یه بار یه جواب نامه ای ازش بگیرم که توش فقط یه جمله نوشته باشه ، اونم نوشته باشه ، من دوستت دارم ، همین ، من به همین یه جمله از عشق قانعم ، من دوستت دارم ، یا بگه آی لاو یو ، آی لاو یو ، این همه عاشق این جمله رو تکرار می کنن ،  بذار یکیشون هم ما باشیم ، چی میشه ،یکی رو بفرستی که از اون خبری بیاره ، نامه ای بیاره ، فقط یه نامه ، این همه عمر پوسیدن فقط به یه نامه قانعم ، / چشمهایش را می بندد / بیا عروس ، بیا که من اینجا نشستم بهم بگو، هی آ قا ، هی آقا ، هی آقا ی انتر، هی آ قا انترمنتظر ، من اومدم ، اومدی جانم ، عزیزم منو صداکن ، بازهم بگو هی آقا ، تکرار کن ، بعضی وقتا از تکرار بعض کلمات خوشم میاد ، هی آقا ، هی آقا         / تکرار می کند و سپس مرد پست چی با دو چرخه روی پل دیده می شود /

شیر : / نعره می زند / گرسنه هستم .

پرنده : تو همیشه گرسنه هستی .

شیر : دیگه پیر شدم .

پرنده : اما باز هم گرسنه ای .

شیر : تو کدوم شیر ی رو دیدی که گرسنه بمونه .

پرنده : نه من شیر گرسنه ای ندیدم همه شیرها سیر سیرن .

شیر : پس چرا من گرسنه ام ؟

پرنده : این تو سرشت توهست که هیچ وقت سیر نمی شی .

شیر : این گرسنگی منو از پا می اندازه .

پرنده : من شیری رو ندیدم تا بحال از گرسنگی بمیره اما پرنده های زیادی رو دیدم .

شیر : اما من گرسنه ام و دارم از این رنج میمیرم .

پرنده : این رنجی که تو حالا میکشی سالهاست که ما می کشیم / پرواز میکند و در آسمان گم میشود /